Od berlińskiej, pomaratonowej kontuzji dziwnie straciłem chęci do biegania po asfalcie. Aż do końca 2007 roku nawracające się bóle ścięgna achillesa skutecznie zniechęcały mnie do regularnych treningów. Nieprzepracowana w pełni zima objawiła się kilkukilogramową nadwagą i brakami w wytrzymałości szybkościowej a co najgorsze złym samopoczuciem i wręcz z monstrualną awersją do długich biegów po asfalcie.
Z drugiej strony życie jest tak krótkie i tak nieprzewidywalne, że warto próbować ciągle czegoś nowego a tym bardziej związanego z bieganiem. Nie pozostało mi zatem nic jak zacząć spełniać moje marzenia związane z rajdami przygodowymi.
Rajd przygodowy jest zasadniczo znacznie ciekawszą formą wysiłku fizycznego niż bieganie. Wymaga on wielopłaszczyznowego (trenujemy zarówno parametry fizyczne oraz cechy psychologiczne związane z wysiłkiem fizycznym), multidyscyplinarnego przygotowania, kształci elementy współpracy w zespole i radzenia sobie w bardzo trudnych warunkach. Kolejną super zaletą rajdów AR jest zwyczajowo znacznie ciekawsza arena zdarzeń oraz możliwość dotarcia do miejsc, o których świat zapomniał.
fot: Dariusz Bogumił
Nie pozostało mi nic jak zacząć specjalistyczne przygotowanie do rajdów a takowe najłatwiej realizować w warunkach bojowych. Na pierwszy poligon wybrałem odbywającą się zwyczajowo na Roztoczu imprezę InO zwaną Skorpionem. Zadaniem startującego w tej imprezie było przejście trasy 100 km lub 50 km i potwierdzenie odpowiednio 30 lub 14 PK. Moje dotychczasowe doświadczenia wskazywały, że trasy 100 km są zbyt wymagające i mogą skończyć się kontuzją przeciążeniową, wybrałem zatem trasę 50km. Warunki pogodowe: 10 cm świeżego śniegu, temperatura -10 st. C, odczuwalna na odkrytym terenie dochodząca do -30 st. C; teren: zalesiony z licznymi pagórkami, jarami oraz terenami odkrytymi (zamarzniętymi, zaoranymi polami) spowodowały, że rywalizacja była wyjątkowo wymagająca.
fot: Dariusz Bogumił
Pierwsze trudności pojawiły się już na starcie gdy musiałem podjąć dramatyczną decyzję zmiany butów biegowych na trekingowe. Niestety dbałość o komfort termiczny stóp podczas całej trasy spowodowała, że musiałem zrezygnować z biegu po około 30 km trasy (buty stały się zbyt ciężkie i groziło to kontuzją). Dalsze trudności rosły wraz z dalszym przebiegiem rywalizacji: zmęczenie, wyziębienie i coraz trudniejsze nawigacyjnie punkty doprowadziły mnie do podjęcia dramatycznej decyzji i odpuszczenia jednego punktu kontrolnego, którego mimo znalezienia się w odpowiednim miejscu nie zauważyłem. Była to nieprzemyślana i bardzo zła decyzja, która pokazała braki w treningu mentalnym. Dodatkowo byłem przekonany, że kosztować mnie to będzie tylko 60 min kary co okazało się nieprawdą (nie przeczytałem regulaminu) i decyzja ta zepchnęła mnie o około 12-13 miejsc w dół. Dalsze punkty poszły już jak po sznurku ... tj. często po śladach poprzedników, także tych, którzy napierali w kierunku odwrotnym.
Reasumując: świetny trening, super atmosfera, ciekawe miejsca, czyste powietrze, było strasznie warto! Skorpionie za rok zemsta i być może miejsce w czubie, bo niewątpliwie stać mnie na nie jak tylko znajdę motywacje i przeczytam regulamin.
Misiek
powrót do strony głównej